English

     

 

Parco Nazionale della Majella

                 

 

 

Parco Nazionale della Majella is één van de vier Nationale Parken van de regio Abruzzo in hartje Italië in de centrale Appenijnen.Het is het eerste PAN-Parks van West-Europa. La Majella, door de inwoners van Abruzzo liefkozend "la madra montagna" genoemd, bestaat uit een indrukwekkende groep hoge bergen. Majella is een kalkmassief, rijk aan grotten en holen, met meer dan 60 bergtoppen, waarvan 30 hoger dan 2000 meter. Het wordt gevormd door verlaten hoogvlaktes en steile dalen. De dorpen liggen in prachige heuvels begroeit met olijfbomen, amandelbomen en de prachtige geel bloeiende brem. De huizen veelal gebouwd met de kalkstenen van het park. Monte Amaro is met 2793 meter de hoogste berg en de tweede hoogste top van het Italië, buiten de Alpen. Majella is uniek door zijn ligging, dicht bij de Adriatische Zee en op een kruispunt van meerdere klimaten. Hierdoor is er een zeer gevarieerde flora en fauna.

Het Majella-gebergte wordt in het oosten doorsneden door diepe kloven waar de mens door de eeuwen heen zijn sporen heeft nagelaten. Hermitage (eremi) en herdershutjes (tholos) zijn de zichtbare overblijfselen, maar er is ook veel onzichtbaar. Uit recente opgravingen blijft dat op de hoogvlaktes van het park al in de oertijd grond werd gecultiveerd. In het Vale Giumentina wordt binnenkort een educatief centrum geopend over de paleontolitische tijd. Educatie, wetenschap en natuurbehoud staan in het park in een hoog vaandel, in verschillende dorpen aan de rand van het park zijn bezoekerscentra waar u veel informatie kunt vinden. Vanzelfsprekend vind u in onze vakantiehuizen ook veel informatie over de omgeving.

Lees het verhaal over de opgravingen

in Vale Giumentina (in het italiaans)

Sito archeologico Sant'Agata

 

Parco Nazionale Gran Sasso e Monti della Laga

   

Boven het rotsmassief van de Gran Sasso steken de toppen van de Gorno Grande (2912) en de Corno Piccolo (2655) uit als twee haaientanden.

Op de oostflank van de Gran Sasso lig de Calderonegletcher, de zuidelijkste gletcher van Europa. Ten zuiden strekt zich de Campo Imperatore uit, een geweldige hoogvlakte, immens groot. Zo moet het begin van de aarde eruit hebben gezien. Het staat bekend om zijn bloemenpracht in lente en zomer. In de zomer kan het, wanneer de temperatuur aan de kust stijgt, hier nog lekker koel zijn.  Hier kunt u geweldig mooie wandelingen maken die allen goed zijn aangegeven. Ook vind u hier "Ristoro Mucciante" een restaurant op de hoogvlakte waar u zelf buiten vlees kunt grillen. Vooral de specialiteit arrosticini zijn hier heerlijk. Op de feestdag van het schaap, 5 augustus, komen hier duizenden schapen met herders. Het is een hele bezienswaardigheid. Ook de Fauna is bijzonder in dit nationzale park. Door speciale programma's zijn de oorspronkelijke dieren weer volop aanwezig. Met wat geluk kun je hier steenbokken, wolven en beren zien. Reeën en herten komen veelvuldig voor. Ook de koningsadelaar, havik en ransui zie je hier met grote regelmaat. Het ruige gebied van dit nationale park is maar spaarzaam bewoond. Toch tref je aan de randen van het park prachtige dorpen waaronder Santo Stefano de Sassanio en Calascio (hier is de film "Lady Hawk" met Ruger Hauer opgenomen.

Vanuit al onze locaties is ook dit nationale park goed bereikbaar. 

 

Riserva Naturale di Punta Aderci en de Trabocchi

   

De totale kustlijn van Abruzzo beslaat 133 kilometer. Lange zandstranden, drukke (vooral door locale bewoners bezochte) betaalde stranden, waar je je één voelt onder de italianen en onder de parasols. Prachtige kleine stranden grenzend aan de bossen van Pine bomen die hun schaduw op het strand werpen. Rots- en kiezelstranden. Ieder vindt hier een strand naar zijn smaak. Het strand van Punta Aderci is echter een goed  bewaard geheim.  Na een kleine wandeling tref je onderaan de heuvel prachtige kiezelstranden met uitzicht op een trabocchi.

De Trabocchi kust van Abruzzo is uniek. Nergens ter wereld tref je deze bouwwerken aan. Niemand weet wanneer deze houten  "vis-machines" zijn ontstaan.  De eerste beschrijvingen van de trabocchi dateren van 1400 maar het is wel zeker dat ze nog ouder zijn. De vissershutjes gebouwd op houten palen enige meters uit de kust zijn bereikbaar via een gevaarlijke brug, ook op houten palen. Het is voor de vissers zo eenvoudig hun netten uit te gooien en via een ingenieus systeem binnen te halen. De meeste zijn verboden voor bezoekers maar een aantal zijn gerestaureerd en geschikt gemaakt als restaurant. Een romantische ervaring.